C/risaaq indhaha ayuu isku tuntay. Wuxuu arkay in Hoobiyo aysan ahayn dawaco caadi ah, laakiin ay tahay bahal jecel nolol iyo daacadnimo. Wuxuu kula wareegay ilmaha Hoobiyo, wuxuu u koriyay sidii ay u noqon lahaayeen ilaaliyeyaal culus oo aan la soo dhawaandoonin dad shaydaan leh.
Laakiin hal habeen ayuu C/risaaq ku seexday mar hadhuudh oo uu ka soo noqday suuqa Jilib. Habeenkaas, waxaa duurka ka soo baxay bahal aan horay loo arag. Qof kastaa wuu cararay, xoolihii way kala qaybsameen, oo habeenkaas waxaa la waayay Hoobiyo. Subaxdii, C/risaaq wuu toosay oo wuxuu arkay raad dhiig ah oo ka soo baxaya deyrka. Wuxuu raadka u daba socday ilaa meel god weyn ah. Markuu soo galay godka, wuxuu arkay Hoobiyo oo dhaawacan oo hoos u dhacday laakin weli way taagnayd, oo ku hareeraysan laba ilmood oo yaryar oo dawaco ah. Way ka hadashay indhaheeda oo oranaysa: “Anigu waan dhiman doonaa, laakiin kuwan ilmadayday ah. Adigaa ii ahaan jiray sidii walaal, haddayse jirtaa, iyagana u ahow.” jaanwar af somali
C/risaaq wuxuu ahaa nin aan cabsi lahayn, laakiin xikmad leh. Wuu foorarsaday oo si tartiib ah u soo saaray cawska, kadibna wuu qabay oo hoos u dhigay meel biyo agteeda ah. Wuxuu u bixiyay magaca “Hoobiyo”, oo macneheedu yahay “mid la danaystay.” Muddo yar ka dib, Hoobiyo waa koray, waxayna noqotay sida hadhka uun ugu dheggan C/risaaq. Waxay la seexan jirtay alaabtiisa, waxay dhawri jirtay geela, waxayna kala qayb qaadan jirtay habeenkii oo ay dhaansato dhankasta oo ay uga baqdo dugaag ama dad shaydaan ah. C/risaaq indhaha ayuu isku tuntay
